یه مدت بود که هم سرم شلوغ بود و هم احساس می کردم که نوشتن بیهوده است
هنوز کاملا احساسم از بین نرفته
ولی می نویسم تا خونده بشم
هر چند هنوز نمی دونم ایا درسته یا نه
خوبیش اینه که می تونیند اونچیزی رو که نمی خواهید از بین ببرید
و ازادید که انتخاب کنید بین :خوندن و نخوندن
و اینکه هیچکدوم از این دو مسئولیتی ایجاد نمی کنن
|
+| نوشته شده توسط
یک سرگردان در ملک فراغت در سه شنبه نوزدهم دی 1385
|
